สาวเมืองอุบลนั่งรอคนผู้ป้อนคำหวาน
กลางทุ่งศรีเมืองบ่เห็นอ้ายผ่าน
คืนมาเว้าหวานคือจั่งปีก่อน
ต้นเทียนพรรษา งามหลายเด้ขบวนฟ้อนฮ่อน
นั่งเบิ่งข้างอ้ายสุขหลายปีก่อน
ปีนี้จากจรอาวรณ์นำเด้
ไปอยู่ไสคือบ่มาหาน้องเสียงฟ้าฮ้องละตุ้มเตอตุ้มเติ่น
เบิ่งขบวนเพิ่นแห่เทียนฟ้อนเซิน
มองผิวเผินคือจั่งอ้ายสิมา นั่งถ่านั่งคอยกะมิดจ้อยแท้อ้ายจ๋า
น้องได้หลั่งน้ำตาย้อนสัญญาฮักล่ม
สิบนิ้วกราบลงหน้าพ่อคำผงลูกตรม
ฮักสลายหมายล่มสัญญาลมๆ ของชายคนนั้น
โอ้น้อเหลือใจละแท้น้อนางน้อง
นั่งคองละแต่เช้าจนค่ำ อ้ายบ่จำบ้อละสัญญาไว้
อยู่ไสละอ้ายบ่คืนมาเทียนพรรษาละยังตั้งเจิ้นเทิ้น
พ่อคนงามเอย หยวกหยวกหยวกหยวก
อ้ายเอยคิดเห็นเด้ละแต่เฮาหย่างเกี้ยว
เที่ยวทางละอยู่ฝั่งน้ำมูลแก้มจูนพูลอ้ายเอามื้อบาย
ข้างอ้ายละบ่จื่อบ่จำบ่จื่อบ่จำละบ่จื่อบ่จำ
คำเว้าละของอ้ายแหน่บ่คนไคเอ่ย หยวกหยวกหยวก
มาหลอกมาล่อให้ท้อใจบ่คน
ผู้สาวเมืองอุบลแห่งเป็นคนซื่อๆ
ฮักไผฮักจริงใจหนักปานหินหมื่นกือ
โอ้พ่อคนขี้ดื้อส่างบ่ถือสัจจาแท้พี่
บุญประเพณีงานแห่เทียนพรรษาคนเริงรื่นชื่นตา
แต่น้องอุราหมองเศร้า
เห็นเมฆไล่ฝนไหลมาเป็นโงนตั้งเงา
วอนพ่อคำผงเจ้าเอิ้นเอาเขา คืนมาแหน่ถ๋อน
อ้ายเอ้ยอยากสิถามน้อละแม่นข่าวอ้าย
มีผู้หมายซ่อนแล้วหรือบ่ หรือว่ามีน้อละกาบห่อแล้ว
น้อน้อยกละแม่นหากซ่อน กะแม่นหากซ่อน กะละแม่นหากซ่อน
คืนมาละให้น้องถามข่าว แหน่เด้ออ้ายเอย หยวกหยวกหยวกหยวก
แมนหว๋าน้องนี่เด้อกะยังปอดอ้อยซ้อยเสมออ้อยกะละแม่นกลางกอ
กาบบ่ห่อนอน้อยบ่ซ่อน
ชู้สิซ้อนน้องนี้ถ่าแต่พี่ น้องถ่าแต่พี่น้องละถ่าแต่พี่
ให้คืนมาเด้อ หยวกหยวกหยวกหยวก
น้องนี้คือจั่งนามเชื้อแนวบักหอยเดื่อคันนาต่ำๆ
อ้ายผู้เพิ่นยศสูงงามปานว่ารุ้งนอละแนวหงส์คำ
อ้ายเลยบ่อยากตีถลำๆ กลับมาคืนคำงานบุญแห่เทียน
น้องเวียนนี้น้องวนจนเก้อ
น้องเวียนน้องวนจนเก้อ หย่างหาเธอเทิงเพ้อเทิงจ่ม
ความฮักบ่สมจนได้ก้มหน้าฮ้อง
น้องหน้าหลั่งน้ำตา ลา ล้า ล่า ลา ลา นี่ ลา ลา ล้า ล่า
บุญเทียนพรรษาน้องถ่าจนหล่อย จนหล่อย จนหล่อย จนหล่อย
บ่เอิ้นสั่งลาจักคำเล็กน้อย น้ออ้ายส่างเฮ็ดเป็น
เห็นนกกระเต็นบินเจยเจิดฟ้า
สกุณาฮ้องลาสั่งชู้ส่างบ่เอ็นดูแท้น้ออ้าย ส่างบ่เอ็นดูน้องน้ออ้าย